Περιοδοντίτιδα

Περιοδοντίτιδα είναι η φλεγμονή των ιστών που περιβάλλουν το δόντι, δηλαδή σων ούλων, του οστού και της οστεΐνης που καλύπτει τη ρίζα των δοντιών.

Αυτό που συνήθως βλέπουμε είναι ούλα κόκκινα, ερεθισμένα που ματώνουν στο βούρτσισμα. Κάποιες φορές μπορεί να είναι ορατό και τμήμα της ρίζας του δοντιού. Κάποιες άλλες φορές μπορεί να παρατηρηθεί μικρή μετακίνηση προσθίων δοντιών, κινητικότητα ή κενά ανάμεσα στα δόντια που σφηνώνουν τροφές.

Στο πρώτο ραντεβού γίνεται η διάγνωση της περιοδοντίτιδας και η βαρύτητα της νόσου καθώς και το σχέδιο θεραπείας που θα ακολουθηθεί. Η κλινική εξέταση συνιστά τη μέτρηση θυλάκων, δηλαδή της απόστασης των ούλων από τη ρίζα του δοντιού. Το βάθος θυλάκου μέχρι 3mm θεωρείται φυσιολογικό. Ακολουθεί ακτινογραφική εξέταση για να δούμε αν και πόσο κόκκαλο έχει χαθεί. Στη συνέχεια δίνονται ενδελεχείς οδηγίες στοματικής υγιεινής . Αν υπάρχουν και άλλες οδοντιατρικές εργασίες ενημερώνεται ο ασθενής καθώς και ο οδοντίατρος του

Συντηρητική θεραπεία περιοδοντίτιδας (ριζική απόξεση).

Είναι η πρώτη φάση της θεραπείας. Συνήθως γίνεται σε 4 επισκέψεις με τοπική αναισθησία. Καθαρίζεται σε βάθος η ρίζα του δοντιού από τα μικρόβια και την πέτρα με την χρήση υπερήχων και εργαλείων χειρός. Σε κάθε ραντεβού ελέγχεται η στοματική υγιεινή του ασθενή . Για να έχει καλά αποτελέσματα η θεραπεία είναι απαραίτητη η άψογη στοματική υγιεινή. Τα μεσοδόντια βουρτσάκια πρέπει να χρησιμοποιούνται καθημερινά.
Καθώς το κόκκαλο δεν επανέρχεται , αυτό που περιμένουμε μετά το πέρας της θεραπείας είναι να σφίξουν τα ούλα πάνω στο δόντι και με αυτό τον τρόπο να εξαλειφθούν τα μικρόβια που προκαλούν την περιοδοντίτιδα. 1,5-3 μήνες μετά το τέλος της συντηρητικής θεραπείας κάνουμε επανέλεγχο. Τότε αξιολογούνται κλινικά τα αποτελέσματα της θεραπείας .
Αν όλα τα δόντια έχουν αντιδράσει καλά στην περιοδοντική θεραπεία τότε προχωράμε στην φάση συντήρησης( υποστηρικτική θεραπεία). Αν όμως υπάρχουν δόντια που δεν έχουν αντιδράσει όσο θα θέλαμε προχωράμε στην επόμενη φάση. Σε κάποιες μεμονωμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί αντιβιοτική αγωγή. Είναι όμως λίγες οι περιπτώσεις που μπορούν να επωφεληθούν από αυτή και συνήθως είναι ασθενείς που σε μικρή ηλικία εμφανίζουν περιοδοντίτιδα. Η επόμενη φάση είναι η χειρουργική θεραπεία.

Χειρουργική θεραπεία:

Αν υπάρχουν δόντια που δεν έχουν αντιδράσει τόσο καλά στη συντηρητική θεραπεία προχωράμε στην χειρουργική. Η χειρουργική θεραπεία δεν χρειάζεται σε όλους τους ασθενείς μιας και σε αρκετές περιπτώσεις η συντηρητική θεραπεία είναι αρκετή. Η επιλογή της τεχνικής εξαρτάται από την ανατομική βλάβη του δοντιού. Υπάρχουν λίγες περιπτώσεις όπου μπορούμε να εφαρμόσουμε αναπλαστικές τεχνικές, δηλαδή να βάλουμε συγκεκριμένα βιοϋλικά ( αμελογενίνες, μοσχεύματα, μεμβράνες) μέσα στην βλάβη και να κερδίσουμε το οστού που έχει χαθεί από την περιοδοντίτιδα. Η συγκεκριμένη τεχνική δεν γίνεται σε καπνιστές. Η χειρουργική θεραπεία γίνεται με τοπική αναισθησία και είναι σχετικά ανώδυνη καθώς το μεγαλύτερο μέρος της φλεγμονής έχει φύγει με τη συντηρητική θεραπεία. Τοποθετούνται ράμματα και ο ασθενής για μία βδομάδα δεν θα πρέπει να τρώει και να βουρτσίζει από εκείνη την πλευρά.

Υποστηρικτική θεραπεία: (διατήρηση του θεραπευτικού αποτελέσματος):

Μετά το πέρας της θεραπείας συστήνεται περιοδικός έλεγχος του ασθενή, ανάλογα την περίπτωση κάθε 3-6 μήνες. Στη συνεδρία αυτή γίνεται έλεγχος της στοματικής υγιεινής, μέτρηση των περιοδοντικών θυλάκων για να διαπιστώσουμε αν το αποτέλεσμα της θεραπείας είναι σταθερό και ένας ήπιος υποουλικός καθαρισμός για την αφαίρεση της υποουλικής μικροβιακής πλάκας. Η περιοδοντίτιδα είναι χρόνια νόσος και όπως κάθε χρόνια νόσος μπορεί να έχει υποτροπές. Γι’αυτό η φάση αυτή είναι απαραίτητη σε κάθε ασθενή. Και φυσικά η άριστη στοματική υγιεινή είναι προαπαιτούμενο για τη διατήρηση του θεραπευτικού αποτελέσματος.